عادت های بد،خداحافظ

شما می توانید با غیرممکن ساختن انجام عادت، آن را ضعیف کنید. برای مثال کسانی که انگشت توی بینی شان می کنند، از بندهای انگشتانشان صدا در می آورند یا با انگشتانشان بر روی اشیاء ضرب می گیرند، درخواهند یافت که پوشیدن دستکش، عادت را به طور کامل متوقف می کند. اگر نمودار نظارت بر عادت نشان دهد که عادت غالباً در مکان مخصوصی مثلاً جلوی تلویزیون انجام می شود، شما می توانید یک جفت دستکش کنار تلویزیون بگذارید و به کودکانتان بیاموزید زمانی که به تلویزیون نگاه می کنند، آنها را بپوشند. کسانی که مدام پاهایشان را تکان می دهند، یا با پایشان روی زمین ضرب می گیرند در خواهند یافت که اگر وزنه ای را به پاهایشان ببندند، این کار کمتر ارضاء کننده خواهد بود. این تدابیر تنها زمانی مؤثرند که شما احتمال وقوع عادت را بدانید.

پدران و مادران خوب!

 کمی به عقب بر گردید و دوران کودکیتان را بیاد بیاورید!

 یادتان هست چه خصوصیت مثبتی از طرف پدر و مادر یا اطرافیانتان در مورد شما گفته می‌شد که حالا درونی شده و در زندگی امروزتان اثر آن را مشاهده می‌کنید؟ شاید یک جمله ی ساده یک تشویق، یک‌ مچ‌گیری مثبت...

به طور حتم اثری مثبت از آن دوران در زندگی امروزتان هست . تشویقی که راهگشای شما شد، پیام مثبتی که شما را به حرکت واداشت، انگیزه‌ای که رشد را برای شما به ارمغان آورد.

تعداد زيادي از کودکان عادتهاي بد دارند. برخي پي در پي بيني شان را چين مي دهند، برخي گوشهايشان را مي کشند، بسياري لب پايين شان را مک مي زنند و برخي موها يا لبهايشان را مي جوند. ليست عادتهاي بد دوران کودکي همين طور ادامه دارد، بنابراين امکان پرداختن به همه ي آنها وجود ندارد. ولي با نگاهي ويژه به عادتي نظير انگشت توي بيني کردن، صدا در آوردن از بند انگشتان، ضرب گرفتن با انگشتان، پيچ  و تاب دادن پا و جويدن لپ، در اين سلسله مقالات به شما نشان خواهيم داد که تقريباً چگونه هرعادت بدي را مي توان با استفاده از برنامه ها ي ارائه شده از بين برد.

گاهی بچه‌ها از خوردن برخی غذاها امتناع می‌ کنند. لازم نیست آن غذا خیلی عجیب و غریب باشد تا بچه‌ها از آن بدشان بیاید. گاهی گوجه‌فرنگی یا لوبیا این حالت را دارد. البته این حق طبیعی کودکان است و اجبار کودک به خوردن غذایی که دوست ندارد، کاری نادرست و زیانبار است. برای مثال، به زور نگویید: "نصف گوجه‌فرنگی را بخور". درباره غذاهایی که بچه‌ها دوست ندارند، با بردباری رفتار کرده و موضوع را حاد نکنید.

محبت نه افراط ،نه تفریط

محبّت افراطی و نامهربانی

محبّت بیش از حد و نامهربانی بر سلامت روانی كودكان اثر نامطلوب می‏گذارد. والدینی كه بیش از حدّ معمول به اطفال خود توجّه می‏كنند، كودكانی متكی به دیگران بار خواهند آورد. این گونه والدین، بعضاً در محبّت كردن قدری افراط می‏كنند، كه رضایت كودك را بر مصلحت‏های واقعی تعلیم و تربیت او ترجیح می‏دهند، این گونه كودكان، علاوه بر اتكایی بودن، اعتماد به نفس ضعیف، خجول بودن، در رشد هیجانی خود نیز تأخیر نشان می‏دهند.